۱.اخیرا یه مطلب از شاهین کلانتری خوندم به نام روز ۱۲هزار کلمهای! شرح یک روز از زندگی ایشون که در اون روز ۱۲هزار کلمه نوشتن! یعنی یه جورایی یه مدل تراپی انگار.. هرآنچه در درونشون داشتن رو ریختن بیرون

چنگ دل آهنک دلکش میزند

ناله عشق است و آتش میزند...

آخرین نوشتهم مال سوم شهریوره و امروز یازده شهریوره. قرار بود هرروز برا خودم یادداشت روزانه بنویسم و میخواستم این کارو اینجا انجام بدم که کانالمو زدم و خب چون اونجا هم اضافه شد و از وبلاگ عزیزززم غفلت کردم. :))

اومدم قول بدم وبلاگنویسی رو فراموش نکنم و حتما اینجا رو هم زود به زود بهروز کنم.

اینجا از جهاتی بهتره! حس میکنم محیط امنتریه چون ناشناستری! :)) یحتمل ابهام و مجهول بودن به آدم حس اطمینان و امنیت میده :))

آخرین ساعات ِآخرین روز ِتابستان ِسال ۱۳۹۸ ئه...تابستون تقریبا پرباری رو گذروندم. چندتا کتاب خوندم، یه دوره روزنامهنگاری رو شرکت کردم که فهمیدم به درد کار روزنامهنگاری نمیخورم اما کلاس نویسندگی خلاق

امروز ۲۲ آذره. میخواستم پست آبان رو بذارم اما هفته آخر آبان اینترنت قطع شد و نتونستم به خاطر همین بدقول شدم... اما این ماه اومدم که بنویسم اینجا حتمنی :))

فعلا همینقدر تا بعد که ترمم تموم شد بیشتر بنویسم.